:

::

:::

 

راتو برو مسافر بر گشتنت عذابه

 

                                             من تشنه لب تکیدم آب این طرف گلابه

 

                     از دورها چه زیباست امواج آبی عشق

 

                                                اما دریغ و افسوس چون میرسی سرابه

 

 

هر یار اهل نیرنگ هر دوست اهل حیله

 

                                          با پشت خورده خنجر موندم تو این قبیله

 

نشنیده ام من از تو یک حرف از صداقت

 

                                                         افسانه های دل را بردم بسوی ظلمت

 

 

 

زهر است در دل جام ریزی چو باده در کام

 

                                                  گویند نوش و در دل صدها هزار دشنام

 

 

                جاده دروغ نمیگه فریاد از رهاییست

 

                                                         برای پای خسته پیغام آشنابیست

 

کنار خط جاده هر سایه بون یه طاقه

 

                                          یه سر پناه امنه تصویری از اتاقه

 

:::

::

:

 

/ 1 نظر / 23 بازدید
ملیکا..فانوس دریای پارس

عادتی زیبا دستم داده عشق راس ساعت دلتنگی هم آغوش پنجره ای بیرنگ ..... به روزم پدر خوانده ی بسیار گرامی فانوس!